SWOŁOWO

Obiekty we wsi

ZAGRODA Nr 14

W 1832 roku w tym miejscu nie było jeszcze budynków. Z gruntu należącego do sołtysa wydzielono działkę na siedlisko oraz mały obszar ziemi. W 1862 roku była tu zagroda, której właścicielkę, pannę Johannę, Paulinę, Luizę Albrecht zaliczono do stanu "Budner" - chałupnik. Była to grupa najgorzej sytuowana z posiadających ziemię. Do zagrody należało 7,73 morgi ziemi (około 2 ha). W 1910 roku w zagrodzie było aż pięć budynków, w tym dwa opisane jako domy (jeden zespolony z częścią inwentarską). W 1913 roku właścicielem był chałupnik Rinholz.

Potem od 1921 roku - Filder. W 1931 roku rozebrano starą stodołę i postawiono budynek inwentarski. W zagrodzie zachowane są trzy budynki. Najstarszym jest dom o ryglowej konstrukcji, prostokątnym rzucie i prawie symetrycznym planie. Wielkość i forma domu jest podobna do budowanych dla robotników rolnych. Na glinianym wypełnieniu ścian poddasza wyryto palcem "1864" - może być to rok budowy. Centralne miejsce zajmuje szeroki komin o kopulastej formie wykonany z nie wypalanej cegły. Równolegle do drogi stoi wykonany z rozbiórkowego materiału budynek gospodarczy. W swej historii był wielokrotnie przebudowywany. Na podwórzu zachowała się kopana studnia z połowy XIX wieku z cembrowiną z dużych głazów narzutowych.

Teren prywatny.

Strona internetowa została wykonana dzięki funduszom Unii Europejskiej. Copyright © 2006 - 2017, Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku